Cukrzyca ciężarnych

poniedziałek, 20 czerwca 2011 10:34

Zgodnie z zaleceniami Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego, od 1994 roku kobieta powinna poddać się testowi obciążenia glukozą pomiędzy 24 a 28 tygodniem ciąży. Podstawowy, przesiewowy test to

50g glukozy doustnie i badanie krwi włośniczkowej (tzn. z palca) lub krwi żylnej po 60 minutach od jej wypicia. Jeśli wynik będzie > 140mg/dl (7,8 mmol/l) należy wykonać ponownie test z obciążeniem 75 g glukozy doustnie i badaniem poziomu glikemii z krwi żylnej po 60 i 120 minutach.

Dokładniejsze i obciążone mniejszym błędem jest zbadanie od razu krwi żylnej w 1 i 2 godziny po wypiciu 75g glukozy.

Po co w ogóle to badanie?

Otóż ciąża, jest to czas wybitnie obciążający trzustkę – narząd produkujący i wydzielający hormon insulinę. Po posiłku, gdy stężenie cukru we krwi się podnosi, insulina ma za zadanie obniżyć jego poziom. Odbywa się to poprzez „wprowadzenie“ do komórek organizmu (insulina jest jak klucznik otwierający drzwi do komórek, w celu wpuszczenia do środka cukru).

Ponieważ, na skutek specyficznej gospodarki hormonalnej w trakcie ciąży, mamy wyższy poziom glukozy we krwi a komórki mniej chętnie przyjmują go do środka – zachodzi zjawisko tzw. insulinooporności, tzn. że potrzeba więcej insuliny, aby komórka przyjęła cukier – trzustka musi pracować na wyższych obrotach.

Szacuje się, że co najmniej 5% ciężarnych cierpi na cukrzycę. W przypadku wystąpienia czynników obciążających, to ryzyko jest wyższe. A są nimi:

- dieta zawierająca dużą ilość cukrów prostych (wymuszających szybki wyrzut dużej ilości insuliny),

- nieregularne spożywanie posiłków,

- mała aktywność fizyczna (każdy ruch przyspiesza spalanie cukru w komórkach, a więc zmniejsza jego stężenie we       krwi),

- nieprawidłowa tolerancja glukozy przed ciążą,

- cukrzyca w rodzinie (predyspozycje genetyczne),

- otyłość,

- nadciśnienie,

- wiek i kolejne lub mnogie ciąże (większe zużycie narządu),

- zaburzenia odżywiania (anoreksja, bulimia, częste diety odchudzające).

Co zrobić, jeśli wynik jest nieprawidłowy?

Konieczne jest odpowiednie prowadzenie ciąży, przestrzeganie diety i zwiększona aktywność fizyczna.

Z badań wynika, że zaburzenia tolerancji glukozy z okresu ciąży (które zazwyczaj znikają po około sześciu tygodniach od porodu) predysponują do wystąpienia cukrzycy w ciągu 10 – 15 lat po niej (nawet u 50% kobiet).

Wysoki poziom cukru nie jest również obojętny dla naszego dziecka, ponieważ glukoza przepływa przez łożysko. Od drugiego trymestru nasz potomek ma swoją trzustkę, która również produkuje insulinę – jeśli musi produkować jej dużo, to jest ona bardziej obciążona.

Insulina sprzyja rozrostowi tkanek, ale hamuje ich dojrzewanie. Oznacza to, że dzieci w których krwi jest podwyższony poziom insuliny będą duże, ale ich organy nie będą w pełni wykształcone. Po porodzie grożą im hipoglikemie (niedocukrzenia) ponieważ gdy stracą stały dopływ glukozy, a przyzwyczajone będą do dużej produkcji insuliny, ich glikemia będzie niższa niż powinna. To z kolei skutkuje nieodpowiednim odżywieniem komórek, między innymi mózgu.

Obserwuje się również większe predyspozycje do rozwoju otyłości i cukrzycy u dorosłych dzieci kobiet które w ciąży miały wysoki poziom cukru.

Drogie Panie - z pomocą specjalistów można w prosty sposób nad cukrzycą zapanować.